DEN DONDERDAGSE KÔOPAOVEND

 

Kôopaovend, ge zut mar en winkeltje hèbbe. Dès teegesworreg tòch niemer te doen èn zeeker nie agge oew winkeltje in de stad hèt. Ge moet oew gedoentje oope haawe vur meense die tòch nie koome kôope. Der lopt dan wèlles den êene òf den aandere binne, mar dès mistal zoasse dè bè ons zègge: ‘kèèke, kèèke, mar nie kôope’. 

Et zèn mistal enen hôop jong die op de kôopaovend meej veul kebaol dur de straote sjouwe. Èn ast naa êene kôopaovend in de week waar, dan gaavet nòg nie zoveul. Mar asser teegesworreg bè die grôotwinkelbedrèèven en scheet dwars zit, maokezer ene kôopaovend veur èn die klèèn winkeliers moete dan meej, òf ze moete schèète òf nie. Èn daor ist nie bè gebleeve. Want wè dènkte van de zondag, den dag des Heeren, zoasse die noemde. Dan zèn tòch ok vort alle winkels oope. Ge kunt hier vort zeuven daoge in de week oew bodschappe doen, zonder vantevurre nò te hoeven dènke dè dieje winkel, waor dègge nòr toe wilt, wèl oopen is. Zeeker bè de suupermèrte, daor kunde vort èlleken dag van smèèreges en uur òf aacht toe saoves en uur òf tien terèèchte. Èn agge dan nòg wè tekòrt komt kunde aatij nòg nòr de naachtwinkel, want die zènner teegesworreg ok vort.

Nèè, toen ze meej die kôopaovende op donderdag begosse, wast hil aanders. Dan gingde meej oew vraaw nòr de winkel om hêel op oe gemakske bevobbeld ene raadiejoow te kôope. Ge ha dan zèlf tèèd èn ge wiert dan nòg nètjes te woord gestaon dur den baos vant spul. Hij gaaf op alle vraogen en aantwoord, hoe stom die vraog oover zonne raadiejoow ok waar. Mar jè, dè waare ok apperaaten die vort himmel aanders waaren as die grôote kaast diege toe dan toe in hèùs ha staon èn vort himmel muug waart. Èn vur dè sort dinger gaoget naa wir veul aanders. Ge gaot sjuust nòr de winkel om et apperaat öt te laote lègge èn om et te bekèèke hoedèttet er in et èècht öt zie èn dan gaode wir nòr hèùs (èn dan doedet zèlf vort: ‘kèèke, kèèke, mar … ). Tèùs òngekoome zètte dan ene lèkkeren bak kòffie, ge vat oewe lèptòp èn ge gaot op internèt zuuke waor dè dè apperaat et goejekopste is èn daor bestèldet. Dan wòrret den vòllegende dag tèùs gebrògt èn agge mazzel hèt, dan insteleerezet ôok nòg. 

Jè, kôopaovende waarener vruuger nie. Èn ok op de zondag dimmet aanders. Dan gingeme bè den gruuntenboer aachterom nòr binne. Die ha dan in zen keuken enen hôop bakke meej snuupkes staon èn dan konde vur en paor sènte wè snoep kôope. Dan waarde de kôoning te rèèk. Èn agge dan wèt aawer waart, dan gingde op de zondagmiddag in de Heuvelstraot ‘gruitere’; zonder enen hôop lewaai, nèt as teegesworreg. Gèùze nòr de mèdjes dieter ok liepe te gruitere, om te kèèke òffer wè tusse zaat waordègge wèl wè meer meej zot wille. Mar zôo ist niemer, ok dè gao vort vieja et internèt. 

Dus kôopaovende? Kweetet nie, laotewer mar oover ophaawe. Houdoe war.

 

Theo van Iersel