Mòndeleks wòrter en verhòltje òf rèmke van ons int Stadsnuuws opgenoome. Den daotem dèt verhaol int Stadsnuuws gestaon heej stao boove de tietel vant verhaol.

 

21 juulie 2021

DEN DUBBELTJESPÒT ÖTHAOLE

In de tèèd dè ons vrouw nòg mèn mèdje waar, waar de kèrmes wèl en bietje aanders. Teegesworreg gòmmer nòr toe meej de klèènkènder. We hèbbe ze van hil klèèn tòt hil grôot. Gelukkeg kosseme vurreg jaor tòch meej zen ammòlle nòr de wè klèndere kèrmes. De grôote Tilburgse kèrmes zaater dur de keroonaa dè jaor nie in. Dees jaor issie en ènd grotter.

En verhaol van Theo van Iersel 

Vruuger toen ons vrouw èn ik mekaare pas kènde, waar et venèèges dègge saome nòr de kèrmes gingt. En bietje rondhange bè de botsootookes, de keekwallek èn saome in de rups mekaare lèkker vaastvatte. Òf et spookhèùs in. Agget dörrefde nòg in den hooggaatie èn dan hadde de kèrmes wèl zon bietje gehad. Dernao netuurlek de kroeg in, mar ge moest wèl zörrege dègge op tèèd tèùs waart. Ak den aanderen dag moes wèèreke, zaat onze paa te wòchte èn tjuu, ak te laot waar. Jè, dan wittet wèl

Toenek laoter meej men mèdje getrouwd waar, gingeme op en aander menier nòr de kèrmes. Zeeker umdèmme zèllef vort kènder han. Ge waart dan verzichteger wòrdègge ze ammel allêeneg in liet gaon. Ok wè de poene betrof. As rasèèchte Krèùkezèèker konde in de kroeg et hille jaor spaore meej den dubbeltjespòt. Mar jè, agge die meej de kèrmes öt gingt haole, waarde laot tèùs èn ok den inhoud van oewe pòt vèr geslonke. Dè gaaf nie zovvel sjoefel. Dan ginge we mar wè waandelen oover de kèrmes. Nòr de lichjes kèèke, nòr den draajörregel löstere èn stilstaon bè èlleken draajmeule. Oe knip moeste dikkels zat tòch wir oopetrèkke, umdè de klèèn manne aanders mar dur blêeve zeure. Ge ston ok te gaope nòr al dè vòllek dè wèl in die, vur dieje tèèd, harddraajende attraksies dörrefde. Wè toen hard draaje waar, zèn teegesworreg de kènderattraksies.

Ak naa meej ons vrouw nòr de kèrmes gao, ist wir himmel aanders. As we meej zen tweeje gòn, lôope we op ons gemakske saoves de kèrmes op èn kèèke irst òf we èrgeraand op en terras nòg en paor leege stuultjes kunne vèène. Saome meense kèèke èn louwe nòr al dè vollek dè zenèège lèkker ötlèèft. Dès et schonste wètter is. Wèl sund dè Raoze Mòndag dees jaor nònnie dur kan gaon.

Den dubbeltjespòt daor gòn vort euroos in. Die zit as aatij goed vol. We hèbben et hille jaor flink wèt euroos moete spaore vur de kèrmes, want as de klèènkènder meejgòn, kòsset hôope gèld. Ze wille ooveral in, op èn aon èn ze zonnet et fènste vèène ak ok ooveral meej inging. Dè doek ècht niemer. Den Hullie Gullie èn ene zweefmeule, dè gao nòg wèl. Mar al die apperaate waordègge van alle kaante meej oover oewe kop èn in de rondte gaot, dès niks mir vur mèn. Ons vrouw èn ik blèève wèl langs de kaant stòn te kèèke hoe dè hullie daor goed misselek ötkoome. Èn ast saoves tèèd is om nòr hèùs te gaon, dan zèmme ammel tevreeje. Dan kunneme opnuut begiene om den dubbeltjespòt te spèkke vur vòllegend jaor.  

 

23 juunie 2021

INGEROOLE

Ze waar te vruug vur de trein, dus hasse nòg tèèd vur en tas kòffie. Et waar rusteg in de stesjonsrèsteraasie. Ze kêek nòr de meense die ammòl hòst han èn zaag en jong stèlleke steeveg omèèrmd. Inêene moese dènke òn toen ze fèfteg wier.

En verhaol van Annemie de Waal

Wè zusse doen, et meej de femielie viere òf allêen meej dere meens. Ze zugget meejem ooverlègge. Hij kwaam nèt van zen wèèrk èn zètte zen tas meej waas op de bank. ‘Kom mar,’ zisse, ‘dan doek dè gelèèk int mesjien.’ Swèls dèsse nòr de keuke liep vroeg ze: ‘Wè vènde gij, zumme mènne vejòrdag meej de femielie viere òf gaode liever meej zen tweekes öt eete?’ ‘Nou’ zeetie, ‘ge moet dè mar meej oe femielie viere, want ik zèèder nie agge jaoreg zèèt.’ Ze blêef, meej de tas in der haande, in de deuroopening staon èn kêekem vraogend aon.

‘Ik wòr fèfteg èn gij zèèter dan nie?’ ‘Nèè, ik gao weg’ zeetie. ‘Jè, dè doede iedere week dè weet ik ok wèl, mar vòllegende week zudde tòch wèl tèùs zèèn’ zisse. ‘Nèè’, ik gao wèg èn koom niemer trug; ik gao èèrgeraand aanders woone.’ Ze liet de tas meej zene waas op de grond zakken èn plofte op de bank. ‘Hoezôo èèrgeraand aanders woone èn ikke dan?’ ‘Gij blèèft gewoon hier woone èn ik gao in Italië woone, ik hèb daor en vriendin èn daor wil ik meej vèdder.’ Dere mond viel oope èn ze wies èfkes nie wèsse moes zègge. Wè waare dees vur fratse. Ze waare bekaant vèèfentwinteg jaor getrouwd èn hannet aatij goed gehad meej zen tweeje. Gin kènder gekreege èn saome veul rèèze gemòkt. Ze zon saome oud wòrre zittie list nòg teege der èn naa ging ie inêene nòr Italië. ‘Ge lopt oewe pik aachternao, ge dènkt vanaachter oewe gullep,’ siste ze. ‘Dè heeter niks meej te maoke, ik zèè verliefd gewòrre, dè kank ok nie hèllepe èn zij wil dèk bè der koom woone.’

‘Ze is zeeker en stuk jonger dan ik?’ ‘Jè, dè schilt wèl en stukske, bekaant de hèlleft.’ ‘Verdomme’ vloekte ze, ‘ik wòr fèfteg èn ik wòr gedumpt vur ene snòtneus, vur intje die strakker int vèl zit. Ik wòr verdomme opzij geschoove vur ene spagèttiefreeter.’ ‘Flikker dan gelèèk op èn nimt oewe vèùle waas meej, die lòtte heur mar waase’.

Dè waar naa tien jaor geleeje, ze vuulde dèsse ene glimlaag op der gezicht krêeg. Wènne tèèd hasse aachter de rug. Hij ha nòg wèl en paor keer gebèld dèttie spèèt ha èn assie alles van te vurre ha geweete èn nòg meer van dieje sauwel.

De irste jaore hasse gejankt, gevloekt, ze hattem gemist, mar ze wies ôok dèssem nôot trug zò vatte. Ze ha ok gedòcht dèsset nie zo ooverlèève, mar ze hagget gerèd èn opnuut deren draaj gevonde. Vendaog zusse nòr der vriendin in Utrecht gaon, om daor meej zen tweeje dere sistigste vejòrdag te viere. De trein kwaam et stesjon binnegereeje. Ze dronk dere kòffie op, trok dere jas rèècht èn frêet stapte ze et peron op.

 

 

28 epril 2021

ET VAORT WÈL,

meej de bôote dieter koome èn vur ons vaoret ôok umdètter vort enen hôop te doen is. Dörum moet de Piejeshaove, ast òn de geminte leej, de ‘Meenpaort òf Tilburg’ wòrre.

Ik dènk dèsse daor wèl goed òn doen. Zeekers ok meej wèsse oover tweej jaor van plan zèn. As de haove dan honderd jaor bestao, wille ze honderd vraachtbôote van toen nòr hier laote koome vur en grôot haovefèstival. Dan kunde de Meenpaort òf Tilburg en bietje verglèèke meej die van Amsterdam èn Rotterdam. Daor koome al die passezjiersbôote öt hil de wèèreld nòr toe. Grôote kroesbôote meej enen hôop vòllek dè ammòl de stad in gao. Dès goed vur de eekenemie. Ik snap netuulek wèl dè die joekels van bôote, nèt as die in Amsterdam, nie nòr de Piejeshaove kunne koome. Mar wè dènkte van al die rèèke meense die teegesworreg zon schôon duur jacht hèbbe? Asset vur mekaare kunne krèège om die hier nòr Tilburg te haole, dan vaorter de hille stad bè. Dörem is de geminte, saome meej enen hôop aander meense dieter belang bij hèbbe, et gebied ònt ontwikkele tòt en plèk die ònsprikt. En plèk waor nuuwe Tilburgers, durstrôomers, starters èn iederêen kan woone. En plèk meej netuur, volop vertier èn meugelekheeje vur venalles. Teminste asse nie om alle zonnewaajkes en hèk gòn zètte. Tis ok de plèk waor al die rèèke jachtbezitters òn kunne lègge om daor en kroeg in te dèùke, wè te kôope in de winkeltjes, òf om èfkes vèdder de stad in te gaon.  

Tis mar goe dè rond 1920 de geminte besloote ha om de Piejeshaove òn te lègge. Et doel waar om de febrieke van toen beetere meugelekheeje te geeve vur de aon- èn afvoer van al et spul wèsse nôodeg òf verkòcht han. Òn dè ònslèùte van de haove ònt Willemienakenaol zaat toen wèl êen grôot perbleem. Op de plèk waor dè moes gaon gebeure, laag toen nòg et voebalstaadiejon van Willem II. Dè is toen verplòtst nòr Körvel, nòr de Gôolsewèg. Umdètter in dieje tèèd de miste spulle oover et waoter vervoerd wiere, ha de Piejeshaoove ene grôote òntrèkkingskraacht vur de indestrie. Van daorèùt waarder daogeleks vervoer naor alle grôote steeje in hil et laand. Mar in de sisteger jaore wier et minder in de haove. Et vervoer ging vort veul meer oover de wèg ènt spôor, dan oover et waoter. Et wier zèllefs zo èèreg, dètter oover gedòcht wier om de hille haove mar te dèmpe. Dan kossener hèùze gebouwd wòrre. Gelukkeg hèbbe ze dè mar meej êen dêel van de haove gedaon. Vural de reekreejetieve meugelekheeje hèbbe den durslag gegeeve om dè êene dêel oope te haawe. Èn dès mar goed ôok. Aanders han we naa dees schôon plèkske in Tilburg nie gehad.

We gòn ammòl vort gèère nòr de Piejeshaove toe om en pilske te vatte, wè te waandele èn en bietje te lauwe nòr alle bôote. Èn ast durgao wèsser ammel van plan zèn, zallet daor op de goej menier zene gang wèl blèève gaon.

Gaoter zèllef mar es kèèke. Veul plezier. Et zal oe vaore.

Theo van Iersel

 

31 mèrt 2021

DE KLEERE KRÈÈGE

Teegesworreg zitter aagter et iedeej van de kringlôop en verdienmedèl. Want meej alles dè wè volk trèkt, daor kunde meej verdiene. Òffet naa vur en goej doel is, òf ommer oewe kòst meej te verdiene, et gaoter om wètter onder de streep oover blèèft. Èn òf ge der naa en aander meej hèlpt òf oewèège, dè mòkt dannie èùt.

Der zènner nògal wè bègekoome de lèste jaore. Èlleke stadswèèk heej vort wèl ene kringlôopwinkel, ge snapt nie waor ze der spulle vendaon haole. Bè enen hôop van die winkeltjes kunde oe kont nie keere, zo vol staogeter mistal.

Vruuger hadde nie zoveul van die zaoke. Dè kwaam dènk ik omdè èlk höshaawe zon bietje zenen èège kringlôop ha. De miste höshaawes hant nie zo brêed. Dus asser klèènmanne bè kwaame ginge ze urst es kèèke wètter in de ònbiejing waar bè de nòste femielie. Èn wèsse dan nòg meer nôodeg han wier zoveul meugelek zèlf gemòkt. Kzie ons moeder nòg zitte asse meej en hòknòld de flenèlle doeken ònt omboore waar. Èn die lappe kwaame mistal nie öt ene winkel, der waar aatij wèl iemes in de femielie die in de tèkstiel wèrkte. Braaje kos ons moeder ok as den bèste.

Waarde nie den urste in de rij dan krêede de kleere van en aawere bruur òf zuster, òf kleere die êen van oew neeve òf nichte òn gehad han. Khè ôot es en bèkkersbroek òngehad waorvan de pèèpe omgeslaon waare. Dè waar toen nie aanders èn niemes diejet in zenne kòp dörfde te haòle om daor oover te klaoge. Ge wiest nie beeter.

Tòch kwaamet veur, dè de vurraod kleere in de femielie den beebieboem nie bè kos haawe. Èn et kos ok zèèn dè de vòllegende jas tòch nòg drie maote grotter waar dan dèsse verwòcht han dègge zot groeje. Dan koste meej en briefke van de peròchie bè Vinsènsiejes enen aandere jas gòn haole. Èn dan bedoel ik, nie ötzuuke mar gewôon meejneeme wèsse oe in oew haande gaave.

Vinsènsiejes wier bestierd dur de vliegkappe. Dè waare nonne meej van die grôote witte kappen op dere kòp. Ze lêeke wèl op vliegende meuwe. Agget goed bekèkt waar Vinsènsiejes èègelek den urste kringlôopwinkel die we kènde, want alles wègge daor kost haole waar twiddehaans. Òffer gèld òn te paas kwaam dè kan ik me niemer heuge, ge wierter gewôon nòr toe gestuurd. Èn van jongsaafaon wierde al geleerd dègge gin vraoge moes stèlle. Löstere dè moeste wèl.

Hil mene jeugd hèk menèège gin memènt druk gemòkt oover wèk òn ha. Bèùtespeule daor waarde meej beezeg. Ik waar hêel lang et jongste mènneke tèùs. Èn meej en braajende moeder èn en naojende aawere zus hakket nie gaa koud. Ik kos aatij de kleere krèège --- mist van aander.

Fraans Kernillese

 

17 feebrewaarie 2021 

ASSEK INÊENE RÈÈK WAAR

Tèvje in Annatèvka zonget al. Mar hij hagget oover sènte èn daor zummet hier nie oover hèbbe. Want èègelek zèmme, ast oover sènte gao, tòch ammòl rèèk. Den êene wè meer as den aandere. Dè klòpt, èn meschient wèl veul meer as den aandere. Mar der zèn plòtsen op de wèèreld waor de meensen hil wèèneg òf himmòl niks hèbbe. Dus ast oover sènte gao zèmme hier stêenrèèk.

Agge èèreges en stukske oover moet schrèève kannet gebeure dègge et onderwèèrep zomar inêene in oewe schôot gewòrrepe krèègt. Dees is mèn ooverkoome.

‘Eej sjefeur kunde aachter èfkes oope doen?’. Dè klonk en paor daoge geleeje aachterin de bus toenie bè en halte stòpte, om veur iemes in te laote stappe. Hij ha nie gezien dètter nòg iemes meej moes. Die kwaam nèt in ene rolstoel òngereeje. De deur ging oopen èn de plaank wier dur en behulpzaome passezjier umlêeg geschoove.

Wètter toen nòr binne kwaam gereeje kosse men ôoge bekaant nie geleuve. Et lêek meer op ene roobòt as op ene meens. Meej en vrooleke snoet vol toeters èn bèllen èn nòg en mondkapke ok, komter en vrouwke binne. Ze vraogt òn der begelèèdster òf ze heur èfkes in wil sjèkke. Vèdders klonket opgewèkt ‘Halloo’ teegen iederêen. Om nòr bèùte te kèèke moes ze der waogentje laote draaije, want ze kos der gezicht nie nòr lings òf rèèchs beweege. Dè zaat klèm in en rèk. Meej in dere mond en rietje, òf iet wètter op lêek, kos ze op en schèrmke iekoontjes òntikke. Daormeej kos ze kemandoos òn dere rolstoel geeve. Ik hèb gin beweeging in der haande gezien, dus ik dòcht daor ok et èèrgste van. Praote kos ze wèl. As Brugman. Mar dè waar ok et êenegste wè ze fesoenlek kos. Verstaand van illektrôonikaa ha ze ôok. Ze wies persies waor alle toeters, bèllen èn knöpkes vur diende. Ik viel bekaant van mene stoel toen ik ze int aabeejèn heurde zègge: ‘We gaan gezellig met de trein mee, hè Sjan?’

Vur dèk en paor haltes irder in de bus gestapt waar, hakket plan om meej de fiets de stad in te gaon. Mar zowèt halleverweege krêegek ene lèkken baand. Dus trug nòr hèùs. Ik dòcht bè menèège ik vat en aander fiets, want ik hèbber meer dan êen. Onderweegen èfkes meej Slievenheer praote witte nie.

Tèùs òngekoome blêek dèk et sleuteltje van die fiets nèèreges kos vèène. Nonde….dan mar meej de bus. Dè waar men rèdding. Want as dees ammòl nie gebeurd waar hak menèège nôot inêene zo rèèk kunne vuule.  

Piet Looijaard  

 

20 jannewaarie 2021

DEN BÈRBIER VAN TILBURGIEJA

Vruuger waarek en klèpschouw èn smal mènneke, vurzien van ene tiest meej daorop ene fèèremen bos mèlkboerenhondenhaor. Om al die dinger zoveul meugelek te verbèèrege dik vulstegrôote kleere aon èn liet ik menèège ene stoere noozemkwaffuure ònmeete. Ge wit nòg wèl, dès zon kwaffuure meej veurop en kèùf èn aachterop en kiepekuntje. Zukke kwaffuures ston konstant op instòrte. Èn agge nie goed öt oew dòppe kêekt, liepte de gòdsgaanseleken dag vur jandoedel dur de stad. Sjuust as en verzoope plèkbrôojke ast rèègent. Nèè, et viel nie meej om zon kwaffuure en bietje fesoenlek in tôom te haawe. Èn de kliematooloogiese omstaandegheeje in ons laand waare ok al nie hil èèrg gunsteg.

Vur et hille gedoe hadde veul naoprakkezaosie èn brilletiene nôodeg. Dikkels krêegek te heure dèt zootje veul wèg ha van en Austraalies kapsel: Et Sitnie. Zôodoende hèk hil wè uurkes verdaon bij verschaaje bèrbiers. Zoveul dèkker en blèèvend bèrbierstrauma van hèb opgelôope. Ik zèè daordur gevuuleg gewòrrè vur et, in die kapselons, gekwats op hôog nievoo oover de kleur van gruune zêep.

Dörum sprongek en gat in de locht toen vanèùt Ameerieka den biebobkwaffuure kwaam òngewaaje. Dè waar en jongeshaormedèl meej kòrt steekeltjeshaor. In Tilburg ok wèl bekènd as pleejbòrselkwaffuure. Om römte te kreejeere vur ene kwak brilletiene zèn òn de vurkaant van oewe knöst de steekeltjes en stukske langer dan op de rèst van oewe tèbbes. Den aachterkaant kunde foetseler natuurèl laote. Èn in Tilburg staoget ammòl. Dees medèl zörregde derveur dèk menèège niemer nòr den bèrbier hoefde te slèèpe. Meej den aonkôop van en haorknipmesjientje zèèk himmòl zèlfbedienend gewòrre. Mar et waar tòch ötkèèke geblaoze meej zon haorknipmesjientje. Agge òn de vurkaant ene keer ötgeschoote waart, waaret daor himmòl verinneweerd. Èn agge te veul gemieliemeeterd ha op de rèst van oewen booles waarde zo kaol as en aaj. Et ènnegste wètter dan nòg òn te rèdde viel waar en naobehaandeling van waasen èn zêûme.

Rèùm fèfteg jaor geleeje zèèk onder êen huuwelekse vurwèèrde getrouwd. Dieje vurwèèrde waar dè mèn vrouw, ast nôodeg waar, mèn kapsel moes gòn kòrtwieke. Zôodoende wòrrek gereegeld op ene keukestoel geheesen èn dan lòt ze, as den êenegste èchten bèrbier van Tilburgieja, et haorknipmesjientje zen wèèrk doen. Ongelooge waor. Mar as gullie kazjewêel enen dôofstommen bèrbier wit te vèène … dan heurek dè gèère.

Jòs de Bèèr

 

25 noovèmber 2020

 

VERLOORE

In mene jaszak zitte snuupkes diek vur der gekòcht hè. Messchient staose wèl bè de deur op mèn te wòchte. Ik doe de deur oope, marek zieder nie. Waor isse tòch? Ze kannie vèr wèg zèèn. Op en drafke lôopek nòr den aandre kaant, want dan moet ze daor zèèn. Gelèèk ak den hoek omdraaj zieker lôope.

Ach, kèk naa tòch hoe frêet ze aachter dere poppewaoge lopt. Ze heurt me nie ònkoome. Ik stao aachter der èn vraog zachjes: “Slaope de kiendjes?” Ze kèkt mèn aon èn knikt, mar haawt gelèèk dere wèèsvinger teege der lippe. “Sstt, aanders mòkte ze wakker.” “Maag ik meej oe meej waandele?” vraogek. Ze knikt allêeneg mar. Zôo lôope we vuutje vur vuutje dur de lange gang vant hèùs, ons moeder èn ik.

Ze sloft aachter dere poppewaoge èn sewèèle we zôo vortsukkele kèèkek in dere waoge èn zie dètter nie allêeneg vier poppe inligge, mar ok vèùl köpkes èn ene vörk. “Zumme èfkes wè gòn drinke?” vraogek èn perbeer gelèèk de poppewaoge en bietje te draaje zôodèmme wir nòr de kaomer kunne lôope. Daor vat ze êen vur êen de poppe öt de waoge èn zèt ze op de stoele bè de tòffel. “Gao mar èfkes zitte” zèg ik. “Dan haol ik wè teej èn en kuukske”. Ze dribbelt nòg wè heen èn weer èn gao meej en pop op dere schôot zitte. “Kzèè zôo trug” roepek, swèls dèk nòr et keukentje lôop. Meej tweej tasse teej èn en paor kuukskes lôopek de kaomer wir in. Ik blèèf stèèf in de deuroopening staon. In der êene haand heese en kommeke meej vlaa èn in deren aandere ene leepel. Hoe komt ze daor naa aon?, dènkek bè menèège. Alle poppe heejse enen hap gegeeve èn zitten himmòl onder de gèèle vlaa. Ok de kèrstmanpop, die naa ginne witte, mar ene gèèlen baord heej. 

Ik moet mene laach haawe, want dees ist seeriejeuze wèèrk. Zo asse vruuger vur ons ha gezörgd, zôo isse naa beezeg meej der kiendjes. Praote doese nòg mar wèèneg. Ze wit ok niemer wie dèk zèè, mar ze verdraogt me èn dè heejse nie bè iederêen. Ze wiebelt wè heen èn weer op dere stoel. “Wèsser?” vraogek. “Moete plasse?” Ze kèkt me aon zonder wè te zègge. Ze stao op èn gelèèk ziek dèt niemer nôodeg is.

Affèèn, ze wòrt gewaase èn verschond èn ik zèt dere natte stoel wèg. Der kuukske zit ze te verkrèùmele. “Ist lèkker?” vraogek èn gelèèk stikt ze et kuukske in mene mond. Ach moederke tòch, dènkek, nòg aatij ònt dêele. Persies zoas vruuger.

Inêene staose op èn lopt de gang in. Dè kènnek: ze is onrusteg èn dan gaose lôope. Ik kèèk nòr der èn roep nòg: “Zumme mèèrege wir waandele?” Ze kèkt niemer èn ik laot men traone lôope. Ak bè de deur zèè vuulek de snuupkes nòg in mene jaszak.

  

Annemie de Waal

 

23 sèptèmber 2020

WIRZIEN

Hèdde gullie dè ok wèlles, dègge bè oewèège dènkt: ‘Den diejen òf den dieje zok nòg wèlles wille zien’?

Onderlèst hak men neef nògges gebèld èn toen hamme afgesprooke om mekaare wirres te zien. Hij is bèùte men bruur èn men zuster den innegste femielie dieter nòg is van ons moeder dere kaant, dus ik dòcht nògges wèt aawe koejen öt de slôot te haole. Hij wont in Ròtterdam èn ik ha op Feesboek geleeze dèttie en nuuwe baon had.

Dè liep tòch wèl en bietje aanders. Ik hèb wèlles et gevuul dè meense die van de kaante van hier koome, asse in Hòlland gòn woone, perbeere nòg Hòllandser te praoten èn derèègen en bietje schaome vur der wòrtels. Meschient doenzet nie bewust èn gaode venèèges praote zôoas de aander meensen om oe heene. Op dêen òf daandere menier verraoje ze derèège aatij meej dere geej. Òf dieje geej blèèft en bietje te zacht, òf ze gònnem zo hard ötspreeke dèt ok niemer netuurlek ooverkomt.

Èn witte wèt is? Waor dègge ok zèèt, agge iemes teegekomt die enen Braabantse tongval heej, dan vuulde gelèèk: dès èège, dès vertraawd. Wè oovereges nie wil zègge dè alle Braabanders te vertraawe zèn. Nèt zomin as dè alleman van boove de reviere nie te vetraawe zon zèèn. Dus agge iemes sprikt waordègge van wit dèttie van bè ons is èn die pròt as enen Hòllander, dan vuult dè nie goed. Daor kwaam nòg bè dè mèn neef en paor jaor jonger is as ik èn dèttie ok veul dinger niemer wies van vruuger. Ons oomaa is gestörreve toenek en jaor òf neege waar èn hij waar toen dènk en jaor òf vèèf. Nie veul laoter heej onzen oopaa zen hèùs verkòcht èn wir laoter issie opnuut getraawd. Mar van dè aawe hèùs op de Kôoningshoeve wies men neef niks aaf èn oover ons oomaa wiesie zenèège ok niks te hèrinnere.

Èn dan derbè, ge hèt ok veul meejgemòkt in de tussetèèd dègge mekaare niemer gezien hèt. We kènne mekaars kènder nie. De vrouw waortie naa meej is kènnek nie, de vurrege traawes ok al nie. Et kwaamer op neer dèmme verrèkkes lang moese zuuke nòr de dinger waor we oover kosse praote. We pròtte niemer dezèllefde taol, onze iedeejen oover vruuger waare nie gelèèk èn we wiese nie van mekaare hoe et teegesworreg schaajde. Dus et wirzien waar nie wèkker van verwòcht ha. We zènner netuurlek wèl ötgekoome, we hèbben ok wèl ene gezèllegen aovend gehad, mar zon eemoosjenêel wirzien as bè Robert ten Brink isset nie gewòrre. Mar wèttie ok ammel ötfrèt èn doe, et blèèft onzen êenegste femielie van moederskaant èn aachter die ôoge zie ik nòg dè mènneke van vèèf die aatij de schuld krêeg as wij wè kepòt han gemòkt.

John van Krieken

 

9 sèptèmber 2020

NIKS KUNDE, DÈ KUNDE

Agge niks kunt, dan kunde in ieders geval wèt. Want dan kunde ‘niks’ èn dès tòch hil wè. Èn tis ok zôo dètter nie veul meense zèn die dè kunne, dus ge zèèt ene goeje agge dè wèl kunt. Et hangter ok vanaaf hoevel dègge dè kunt. Ge kunt veul niks òf ge kunt wèèneg niks. Dès himmel òn oewèège hoedègge daor meej omgaot òf hoedègget bekèkt òf doet.

Allêeneg al dees verhòltje opschrèève dès tòch niks, lòt staon et leezen ervan. Mar meej zonne tietel booven oew verhaol, moete oewèège blôot geeve èn dès nie niks. Ge moet dan wèt van oewèège vertèlle dègge meschient liever nie ha gedaon. Òf wèt oover aander meense zègge waordeur dèsse bè derèège kunne dènke hoedègge daor naa wir òn gekoome zèèt. Dieje tietel zètter oe wèl toe om nò te dènke èn dès dan al wè meer as niks doen. Dus zudde dan wèl wè kunne? Et lèkter wèl op. Mar jè, wie gaoter zenèège blôotgeeve? Wie gaoter van zenèège vertèlle dèttie dè èn dè èn dè nie kan, òf wèttie nie maag èn dèttie dörum dè òf dè nie kan doen?

Ak naa nòr menèège kèèk dan zènner zat dinger diek nie kan òf nie maag kunne. Èn vural die liste kattegerie is de spannendste. Ge kunnet wèl mar ge meuget nie. Et hangter netuurlek ok venaaf van wie dègge nie meugt doen wègge zot wille doen. Van de pliesie bevobbeld om veuls te hard meej oewen brommert te rijje, waordeur dègge en persès zot kunne krèège. Mar dès nie zo spannend asdègge wè gingt doen wègge van jullieje paa òf jullie moeder nie zot meuge doen. Agge bevobbeld gèère meej oew mèdje en wèèltje wot gòn waandele, wè hullie nie zaage zitte èn ge digget dan tòch. Tòch mar gaon èn tèùs zègge dègge meej oew maote gingt voeballe. Dan krêede en verrèkkes gòlliepaop gevuul agge dan onderweegs en bruur van jullie moeder teegekwaamt, die dè wèlles on heur zu gaon vertèlle. Want agge dan wir tèùs waart, dan waare de raope gaor. Dan moeste vur straf en paor weeke binne blèève, meej as gevòlleg dègge hil dieje tèèd wir niks kos doen. Dan witte ok tèènemekaare dè niks kunne doen en hêele grôote kunst is die nie veul meense kunne. Ik kènner wèl en paor bè ons in de straot. Mar die meense hèbbe veul geraaniejems vur de raome staon waordèsse aachter gòn zitte. Dan hoeveze derèège nie blôot te geeve, mar dè zèn wèl de meense die wèt oover aander meense te vertèlle hèbbe, waorvan dègge oewèège afvraogt hoe dèsse daor òn gekoome zèn.

Mar om nòg èfkes trug te koome op dè oewèège blôotgeeve. Ge zot en footooke rond kunne stuure waordègge in oe naakie op staot. Mar dès ok niks, want dan wòrret tèènemekaare truggestuurd meej de opmèèreking derbè dègge en footooke moet stuure van oewèège, mar nie van enen aop. Dus dès ok al niks.

Al meej al, meej hil diejen hôop gekwats èn gezeever oover niks, zèmme nòg èffe vèr as ònt begien van dees verhaol, dus tis ammel niks wèmme kunne.

Houdoe war.

Theo van Iersel